Hilarisch

Van te voren zag ik het helemaal zitten, als ik zwanger was dan zou ik verhaaltjes en filmpjes maken over hoe ik me op dat moment voelde. En omdat ik wist dat mijn gevoelens continue van het ene uiterste naar het andere uiterste zouden zwieren dacht ik dat het hilarisch zou worden.

 

Euforie

Open en eerlijk zijn over mijn eigenaardige gedachten was het idee. De euforie die ik voelde vanwege het feit dat deze zwangerschap eindelijk stand hield maar dat het me toch niet zo goed lukte om te genieten. Blij met mijn groeiende buik maar tegelijkertijd onzeker over mijn lichaam. Oh ja en dan heb ik het nog niet eens gehad over die hormonen.

 

Hoge pieken diepe dalen

Twee jaar geleden had ik mijn eerste miskraam en het lijkt alsof ik sinds toen fulltime in het bezit ben van het zwangerschapshormoon. Hoge pieken, diepe dalen.. Alsof ik de hele tijd op het punt sta om ongesteld te worden. Belachelijke woede uitbarstingen en je 2 minuten later zielsgelukkig voelen omdat je toch maar wel mooi hebt wat je hebt.

 

Broedkippetje

Arme Nick, hij heeft wat met me te verduren. Op mijn goede momenten druk ik hem op het hart dat het echt tijdelijk is, ik ben als de dood dat hij momenteel meer verbinding heeft met zijn collega’s dan met mij. Er is namelijk weinig aan met dit broedkippetje.. Waar ik normaal gesproken de gezelligheid meestal op zoek wil ik nu juist graag alleen maar thuis zijn. En tsja, het allerliefste wil ik dan dat Nick en Cis bij me zijn.

 

Strijd met mezelf

Ik weet het nog van toen ik zwanger was van Cis en ik weet dus gelukkig ook dat het volgend jaar waarschijnlijk niet meer aan de orde is. Ik verlang dus echt niet van Nick dat hij de hele tijd maar naast me op de bank komt zitten terwijl ik ook om 8 uur eigenlijk al naar bed wil. Maar dat is dus stiekem wel wat ik het liefste wil en dat levert me vóórtdurend een strijd met mezelf op.

 

Namen en schopjes

De romantische zwangerschaps-bubbel is hier ook nog niet echt binnen gekomen. Samen brainstormen en lachen over de naam van onze baby en het samen voelen aan mijn buik is hier niet echt aan de orde. Omdat ik ’s avonds vaak te moe ben om überhaupt nog wat te zeggen worden bij ons de namen vooral via WhatsApp heen en weer gestuurd. En als de baby zijn voetbal skills aan het oefenen is, heb ik de puf niet meer om Nick van beneden te roepen omdat ik dan al bijna in slaap val.

 

Vastleggen

Tsja, en dit alles en nog veel meer zou ik vastleggen. Voor jullie, voor mezelf en voor het nageslacht. Nou, zoals jullie gemerkt hebben is daar bar weinig van gekomen. Als ik al filmpjes en verhaaltjes gemaakt heb ging het vooral om opdrachten. Puur omdat ik de energie en de rust niet had om iets voor mezelf te doen, behalve dan op de bank liggen of slapen.

 

Halve dagen

Zo gaat dat dus deze keer, waar ik met Cis bijna tot aan mijn verlof nog gewoon fulltime werkte werk ik nu, bij 26 weken zwangerschap, nog maar 4 halve dagen omdat mijn lijf het niet trekt. Best een dingetje hoor om mentaal toe te geven en op je werk hardop te zeggen dat je het gewoon niet trekt. Eigenlijk kon ik dat nog steeds niet erg, ik vroeg mijn leidinggevende of ik tot mijn verlof elke week een vrije dag op kon nemen.

 

“Maar” zwanger

Lang leve mijn leidinggevende want natuurlijk zei ze dat ik gewoon even bij de bedrijfsarts langs moest gaan om het een en ander vast te leggen. Wat er uiteindelijk in geresulteerd heeft dat ik nu dus wel kan zeggen “ik trek het niet om tot mijn verlof 4 dagen te blijven werken” Maar ik merk dat ik er wel vaak achteraan zeg, stom hé? Ik weet het, ik ben ‘maar’ zwanger. En ik ben dus niet ziek of iets anders ergs. Het is allemaal maar tijdelijk en het is het allemaal meer dan waard. Eigenlijk wil ik ook echt helemaal niet klagen en alleen maar super blij en gelukkig zijn met het wonder in mijn buik.

 

Hulde

Maar ja, soms gaat het gewoon niet zoals je wilt.. Soms ben je dus inderdaad gewoon een watje. En weet je wat, dit watje is nu al een stuk gelukkiger dan voordat ik minder ging werken. Laat dit de key zijn, hopelijk krijg ik nu weer wat energie terug voor andere dingen en gaat mijn leven er weer een klein beetje meer uitzien zoals ik gewend ben. Hulde aan alle watjes die eindelijk voor zichzelf kiezen!

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *